تقدیم به همه دوستایی که یه روز با هم دوست بودیم و از هم باخبر اما امروز به رسم جاده ها و فاصله ها از هم دوریم و بی خبر

زندگی یعنی چکیدن همچو شمع از گرمی عشق

زندگی یعنی لطافت گم شدن در نرمی عشق

زندگی یعنی دویدن بی امان در وادی عشق

رفتن و آخر رسیدن بر در آبادی عشق

می توان هر لحظه هر جا عاشق و دلداده بودن

پر غرور چون آبشاران بودن اما ساده بودن

می شود اندوه شب را از نگاه صبح فهمید

یا به وقت ریزش اشک شادی گذشته را دید

می توان در گریه ابر با خیال غنچه خوش بود

زایش آینده را در هر خزانی دید و آزمود

امیدوارم که همه دوستای عزیزم در هر جا و در هر شرایطی که هستن دست تقدیر الهی براشون بهترینها رو رقم بزنه و سایه لطف بی منتهای الهی روی سرتاسر زندگیشون سایه داشته باشه.