رمضان همراه با مثنوی....
با تبریک فرا رسیدن ماه مبارک رمضان، رمضان فرصتی خوبی است نگاهی به شرح مثنوی معنوی مولوی این ارباب معرفت داشته باشیم
معروف است که معاصر بزرگ او،الشیخ الاقدم قدوة الاولیا،به مولانا گفت:در تعجبم که شما مسائل بس عمیق را به نحوی که قابل فهم همگان باشد را چگونه در سلک نظم می آورید؟ مولانا فرمود:من در حیرتم که همین مطالب آسان را شما به نحوی بیان می کنید که بسیارصعب المنال و پیچیده و مشکل می نماید
بیان آنک الله گفتن نیازمند عین لبیک گفتن حق است
آن یکی الله میگفتی شبی تا که شیرین میشد از ذِکرش لَبی
گفت شیطان: آخِر ای بسیارگو این هَمه الله را لَبَّیک کو؟
مینیاید یک جواب از پیش تَخت چَند الله میزنی با رویِ سخت؟
او شکستهدل شد و بنهاد سَر دید در خواب او خَضِر را در خُضَر
گفت هین! از ذکر چون وا ماندهای؟ چون پشیمانی از آنکِش خواندهای؟
گفت: لبیکم نمیآید جواب زان همیترسم که باشم رد باب
گفت: آن الله تو، لبیک ماست و آن نیاز و درد و سوزت پیک ماست
حیلهها و چارهجوییهای تو جذب ما بود و گشاد این پایِ تو
ترس و عشق تو، کمند لطف ماست زیر هر یا رب تو، لبیکهاست
جانِ جاهل زین دعا جز دور نیست زآنکِ یا رب گفتنش دستور نیست
بر دهان و بر دلش قفلست و بند تا ننالد با خدا، وقت گزند
داد مَر فرعون را صد مُلک و مال تا بِکَرد او دعویِ عِزّ و جلال
در همه عمرش ندید او دَرِد سر تا ننالد سوی حق آن بَدگهر
داد او را جمله ملک این جهان حق ندادش درد و رنج و اندهان
درد آمد بهتر از ملک جهان تا بخوانی مر خدا را در نهان
خواندن بی درد از افسردگیست خواندن با درد از دلبُردگیست
((دفتر سوم مثنوی معنوی مولوی))